aad
دستور aad
Usage: AAD Modifies flags: SF ZF PF (AF,CF,OF undefined)
کاربرد : دستور AAD محتویات پرچمهای SF و ZF و PF را تغییر می دهد . پرچمهای AF و CF و OF تعریف نشده اند .
Used before dividing unpacked decimal numbers. Multiplies AH by 10 and the adds result into AL.
دستور AAD ، قبل از تقسیم اعداد دسیمال غیربسته ای بکار می رود . دستور AAD مقدار درون رجیستر AH را در 10 ضرب می کند و حاصلضرب را با مقدار درون رجیستر AL ، جمع می کند .
Sets AH to zero.
مقدار درون رجیستر AH را صفر می کند . ( رجیستر را کاملا خالی می کند) .
ASCII Adjustments
تعدیل کنندگان اسکی .
AAA ; 37 [8086]
قبلا در پست AAA بطور مفصل معرفی شده است . به پست AAA مراجعه فرمایید .
AAS ; 3F [8086]
قبلا در پست AAS معرفی شده است . به پست AAS مراجعه فرمایید .
AAD ; D5 0A [8086]
AAD imm ; D5 ib [8086]
AAM ; D4 0A [8086]
AAM imm ; D4 ib [8086]
دستور AAM قبلا در پست AAM معرفی شده است . به پست AAM مراجعه فرمایید .
متون انگلیسی زیر، قبلا ترجمه شده اند و صرفا برای یادآوری اینجا آورده شده اند . به پستهای مربوطه، مراجعه فرمایید . با کلیک روی نام هر دستور می توانید به پست مربوطه وارد شوید :
These instructions are used in conjunction with the add, subtract, multiply and divide instructions to perform binary-coded decimal arithmetic in (one BCD digit per byte - easy to translate to and from ASCII, hence the instruction names) form. There are also packed BCD instructions DAA and DAS: see DAA.
AAA (ASCII Adjust After Addition) should be used after a one-byte ADD instruction whose destination was the AL register: by means of examining the value in the low nibble of AL and also the auxiliary carry flag AF, it determines whether the addition has overflowed, and adjusts it (and sets the carry flag) if so. You can add long BCD strings together by doing ADD/AAA on the low digits, then doing ADC/AAA on each subsequent digit.
AAS (ASCII Adjust AL After Subtraction) works similarly to AAA, but is for use after SUB instructions rather than ADD.
AAM (ASCII Adjust AX After Multiply) is for use after you have multiplied two decimal digits together and left the result in AL: it divides AL by ten and stores the quotient in AH, leaving the remainder in AL. The divisor 10 can be changed by specifying an operand to the instruction: a particularly handy use of this is AAM 16, causing the two nibbles in AL to be separated into AH and AL.
AAD (ASCII Adjust AX Before Division) performs the inverse operation to AAM: it multiplies AH by ten, adds it to AL, and sets AH to zero. Again, the multiplier 10 can be changed.
دستور AAD ( مخفف تنظیم اسکی در رجیستر AX قبل از عملیات تقسیم ) عملیاتی معکوس با دستور AAM اجرا می کند : دستور AAD مقدار درون رجیستر AH را در عدد 10 ضرب می کند ، سپس نتیجه را به مقدار درون رجیستر AL اضافه ( جمع ) می کند ، و مقدار درون رجیستر AH را صفر ( خالی ) می کند . مجددا عدد 10 که مضروب فیه می باشد می تواند تغییر کند .
+
سورس برنامه در اسمبلر RosAsm :
main:
xor eax eax ; eax = 0 . ah = 0
mov ah 5 ; ah = 5d
aad ; eax = 32h = 50d
ret ; return to RosAsm or OS
https://vahidmy.blog.ir/post/206
My Placard: Assembly is real open source .
aam
دستور AAM
Usage: AAM Modifies flags: PF SF ZF (AF,CF,OF undefined)
کاربرد : دستور AAM مقادیر درون پرچمهای PF و SF و ZF را تغییر می دهد .
پرچمهای AF و CF و OF ، در اینجا تعریف نشده اند .
نکته : منظور از پرچم ، گروهی از رجیسترهای پردازنده ی اینتل می باشد که بجز مقادیر باینری یعنی 0 و 1 هیچ چیز دیگری را متوجه نمی شوند و اینها در حکم داور مسابقات هستند که با بالا و پایین بردن پرچم پیامهایی را به شرکت کنندگان مسابقه ارسال می نمایند .
یعنی دقیقا همان کاری که داور مسابقات اتومبلیرانی یا کمک داور فوتبال با پرچم انجام می دهد این رجیسترها نیز تقریبا شبیه به همین کار را انجام می دهند .
توجه داشته باشید که تفکر زبان ماشین، یک تفکر سیاه و سفید ( صفر و یک ) است و چیزی بنام خاکستری در منطق و قاموس زبان ماشین وجود ندارد .
درواقع زبان ماشین یا پردازنده تفکر صفر و یکی دارد .
یعنی زبان ماشین همه چیز را در یک لحظه ی واحد ، یا خوب می بیند یا بد . از نظر پردازنده چیزی بنام حد وسط یا تعادل وجود ندارد . همه یا خوب اند و یا بد .
بعدها به طور مفصل در مورد رجیسترهای پرچم در یک پست تخصصی ، توضیحات لازم را ارائه می نمایم . انشاء ا...
فقط بدانید که تمام رجیسترها اعم از رجیسترهای عمومی و همه منظوره (eax و ebx و ecx و edx و esp و ebp و esi و edi ) و رجیسترهای پرچم که همگی پسوند F را در نام خود دارند درواقع بخشهای فیزیکی پردازنده محسوب می شوند و بطور فیزیکی و واقعی در درون ساختمان پردازنده قرار دارند یعنی اگر پردازنده ی کامپیوتر را بشکافیم می توانیم تمام این رجیسترها را با چشم ببینیم .
این رجیسترها کوچکترین و سریعترین و گران قیمت ترین انواع حافظه در دنیای کامپیوترها محسوب می شوند . ضمنا این رجیسترها تنها حافظه نیستند بلکه کارهای بسیار زیاد و عجیب و غریب انجام می دهند که هیچکدام از حافظه های اصلی و جانبی کامپیوتر قادر به انجام اینکارها نمی باشند .
از رجیسترها برای موارد مختلف از جمله تعریف متغیر یا ثابت یا هرکار دیگری استفاده می شود .
لذا به همین دلیل بسیار ارزشمند و گران قیمت می باشند . و البته بخش اصلی پردازنده می باشند اما با سایر بخشهای اصلی و مهم پردازنده یعنی واحد محاسبات و منطق (ALU) و بخش کنترل پردازنده (CU) که مغز متفکر پردازنده می باشد تفاوتهای اساسی دارند زیرا برنامه نویس زبان اسمبلی قادر به دسترسی به بخش مرکز فرماندهی پردازنده نیست .
این دو واحد ، بخشهای اصلی و هسته ای پردازنده محسوب می شوند و قابل دسترس نیستند .
بخش کنترل پردازنده که مغز متفکر پردازنده و بخش فرماندهی کل محسوب می شود غیرقابل دسترس است .
تمام عملیاتهای مختلف پردازنده تحت نظر واحد مرکزی و فرماندهی کل می باشند و اوست که به سایر بخشها دستور می دهد .
برخی از رجیسترها نیز غیرقابل دسترس هستند و برنامه نویس زبان اسمبلی تحت هیچ شرایطی نمی تواند به انها دسترسی داشته باشد .
برنامه نویس زبان اسمبلی منحصرا با رجیسترها سروکار دارد و همین رجیسترها تمام نیازهای او را مرتفع می نمایند .
بطور خلاصه : واحد محاسبات و منطق و واحد فرماندهی و کنترل و برخی از رجیسترهای پردازنده تحت هیچ شرایطی قابل دسترس نیستند و برنامه نویس زبان اسمبلی با هیچ ترفندی نمی تواند به این بخشها نفوذ کند .
صد البته برنامه نویس زبانهای سطح بالا نیز تحت هیچ شرایطی نمی تواند به این بخشها و حتی به بسیاری از رجیسترها دسترسی داشته باشد .
محدودیت ذاتی زبانهای سطح بالا عملا مانع از دسترسی به بسیاری از بخشهای پردازنده می شود و به همین جهت است که زبان اسمبلی در کار با پردازنده و سخت افزار از تمام زبانهای سطح بالا ، بهتر و کاربردی تر است زیرا در زبان اسمبلی تعداد این محدودیتهای سخت افزاری کمتر از سایر زبانها می باشد و برنامه نویس زبان اسمبلی دست و بال اش بازتر است .
اما با این وجود برخی از بخشهای پردازنده ذاتا غیرقابل دسترسی می باشند یعنی همین واحد مرکزی و البته واحد محاسبات و منطق
حتی هکرهای حرفه ای نیز قادر به دسترسی به این بخشها نیستند .
و عملا ما چیزی به نام هک پردازنده نداریم . اگر کسی چنین ادعایی کند یا دروغگوست یا متوهم و یا اینکه بیش از حد به ابزارهای هک و تست نفوذ ایمان و یقین دارد و انها را در حد خدا می پرستد .
اینکه برخی حملات سایبری مستقیما پردازنده را تحت تاثیر قرار می دهند فقط به بخش رجیسترها مربوط می شود و عملا هکرها هرچقدر هم که باهوش و قوی باشند نمی توانند به بخش مرکز فرماندهی و کنترل و سایر بخشهای حیاتی پردازنده نفوذ کنند .
براحتی با یک نفوذ به بخش رجیسترها می توان هرنوع حملات سایبری را به سمت پردازنده ارسال کرد و نیازی نیست بابت عدم امکان دسترسی به بخش فرماندهی و کنترل پردازنده ، خودمان را تیکه پاره کنیم .
باگها و حفره های امنیتی پردازنده از طریق نفوذ به رجیسترها و از راه دور کشف شده اند و هیچ ربطی به بخش فرماندهی و کنترل پردازنده ندارند .
چون این بخش تحت هیچ شرایطی و با هیچ ترفندی قابل دسترس نیست .
برای هک پردازنده و کشف باگها و حفره های امنیتی کافیست از راه دور یا نزدیک ، به رجیسترهای پردازنده نفوذ کنیم . همین رجیسترها کاملا کفایت می کنند .
+
AH := AL / 10 AL := AL mod 10
مقدار درون رجیستر AH از تقسیم محتویات رجیستر AL بر عدد 10 بدست می آید .
مقدار درون رجیستر AL از باقیمانده ی تقسیم محتویات رجیستر AL بر عدد 10 ، بدست می آید .
Used after multiplication of two unpacked decimal numbers, this instruction adjusts an unpacked decimal number. The high order nibble of each byte must be zeroed before using this instruction.
دستور AAM بعد از ضرب دو عدد دسیمال غیربسته ای ، بکار می رود . این دستورالعمل ( یعنی AAM ) تنظیم می کند یک عدد دیسمال غیربسته ای را . نیم بایت بالایی هر بایت باید صفر شود تا قبل از بکارگیری این دستور .
AAM ; D4 0A [8086]
دستور AAM در پردازنده های 8086 و بالاتر ( پنتیوم ، سلرون ، کور و ... ) به کد هگزادسیمال D40A تبدیل می شود . برای دیدن این کد ، از یک هگز ادیتور (hex editor) استفاده نمایید .
AAM imm ; D4 ib [8086]
همان دستور AAM البته یا یک عدد فوری از جنس باینری .
برای آشنایی دقیق با مفهوم عبارات imm و ib و عدد فوری ، به پست AAS مراجعه فرمایید .
AAM (ASCII Adjust AX After Multiply) is for use after you have multiplied two decimal digits together and left the result in AL: it divides AL by ten and stores the quotient in AH, leaving the remainder in AL. The divisor 10 can be changed by specifying an operand to the instruction: a particularly handy use of this is AAM 16, causing the two nibbles in AL to be separated into AH and AL.
دستور AAM ( مخفف عبارت تنظیم اسکی در رجیستر AX بعد از عملیات ضرب ) برای بکارگیری در مواردیست که شما دو رقم دسیمال را در یکدیگر ضرب کرده اید و رها کرده اید نتیجه را در رجیستر AL : دستور AAM تقسیم می کند محتوای درون رجیستر AL را بر عدد 10 و نگهداری می کند باقیمانده را در رجیستر AH ، از طریق رها کردن باقیمانده ی تقسیم در رجیستر AL . عدد 10 که در اینجا مقسوم علیه می باشد ممکن است تغییر کند با تخصیص یک عملوند به دستورالعمل : یک کاربرد خصوصا دستی از این ، دستور AAM 16 می باشد ، که باعث می شود دو نیم بایت موجود در رجیستر AL بین رجیسترهای AL و AH تقسیم شود .
یعنی هرکدام از این دو رجیستر 8 بیتی ، یکی از این دو نیم بایت را در خود نگهداری نماید .
+
+
نمونه ی برنامه ی قابل اجرا در RosAsm :
main:
xor eax eax ; eax = 0 . al = 0 . ah = 0
mov al 15 ; al = 15d =0Fh
aam ; eax = 261d = 105h
ret
نکته : بعد از کپی کردن این سورس به درون اسمبلر RosAsm و فشردن کلید F4 و تشکیل دایره ی قرمز و سپس فشردن کلید F6 ، اسمبلر از شما می پرسد آیا می خواهید این برنامه را که هیچگونه تابع API ندارد را کامپایل کنید ؟؟
اینجا شما جواب مثبت می دهید . به محض اینکه جواب مثبت دادید برنامه به حالت دیباگ می رود و پنجره ی دیباگر آشکار می شود .
بعد که شما با فشردن مکرر کلید F7 روی دستور Ret از برنامه خارج شدید و حالا می خواهید از خود اسمبلر نیز خارج شوید مجددا یک پیام مبنی بر عدم ذخیره ی سورس کد و نیاز به کامپایل صادر می شود . اگر شما از قبل ، سورس کد نرم افزار را با فشردن کلیدهای ترکیبی CTRL+S ذخیره کرده باشید نباید پاسخ مثبت به این پیام دهید و باید به این پیام بی اعتنایی کنید .
من توصیه می کنم به محض الصاق کردن سورس کد این برنامه به درون اسمبلر ، آنرا همان ابتدا ذخیره نمایید بعد که از ذخیره شدن و تشکیل فایل با پسوند Asm مطمئن شدید می توانید فرایند دیباگ را اجرا نمایید .
اگر دقیقا به همین روش رفتار کنید نیازی به ذخیره ی مجدد سورس کد برنامه ، نیست و می توانید به پیام دوم مبنی بر ذخیره و کامپایل بی اعتنایی نمایید تا مشکلی رخ ندهد .
+
نکته : به دلیل وقت کم و منابع اموزشی بسیار زیاد و تخصصی و پیچیده بودن بسیاری از منابع ، عملا امکان ترجمه ی سلیس و روان وجود ندارد و مجبورم به صورت تحت الفظی و دست و پا شکسته ترجمه نمایم . از این بابت عذرخواهی می کنم . انشاء ا... اگر فرصتی پیش آید مجددا برمی گردم و ترجمه های تحت الفظی را به ترجمه ی روان و سلیس و قابل فهم تبدیل می کنم .
+
نکته : توجه داشته باشید که هر عبارت که در سمت راست علامت سیمی کالن ( یعنی علامت ; ) قرار دارد اصطلاحا کامنت یا توضیح نامیده می شود و نوشتن این عبارات کاملا اختیاری است و کامپایلر انها را نادیده می گیرد .
فراموش نکنید که برای نوشتن توضیح حتما از علامت سیمی کالن استفاده کنید تا دچار خطاهای ناخواسته نشوید .
+
فراموش نکنید که عنوان پست بعدی وبلاگ وحیدمی ، AAD می باشد .
+
نکته ی مهم :
پردازنده ی من و شما و میلیاردها انسان در سرتاسر جهان ، منحصرا اینتل می باشد .
لذا قابلیت حمل عملا یک مفهوم مرده می باشد و نوعی جوک خنده دار است زیرا اکثر دستگاهها منحصرا پردازنده ی اینتل دارند و نیازی به قابلیت حمل نیست .
ضمنا در زبان اسمبلی ، سورس برنامه و دیس اسمبلی اش کاملا یکسان است و عملا برای یافتن سورس یک برنامه که به زبان اسمبلی نوشته شده است کافیست به دیس اسمبلی اش نگاه کنیم .
بنابراین زبان اسمبلی و حتی دیس اسمبلی نرم افزارها همان سورس کد واقعی است که به دنبال اش می گردید .
کامپیوتر فقط زبان ماشین را می فهمد . اسمبلی نسخه ی قابل فهم زبان ماشین است . پس اگر به دنبال سورس کد یک نرم افزار می گردید کافی است فقط به دیس اسمبلی اش نگاه کنید .
شعار من ( که روی یک پلاکارد نوشته شده است ) : اسمبلی ، اوپن سورس واقعی است .
این شعار را تا آخر عمر در تمام پستها می نویسم تا همه بدانند که سورس کد واقعی یک نرم افزار همان دیس اسمبلی اش می باشد و بی جهت بابت استخراج سورس کد توهمی سطح بالا ، وقت و انرژی و پول خود را هدر ندهند .
بعنوان یک دیکتاتور خیرخواه می گویم که : تمام برنامه نویسان دنیا باید زبان اسمبلی را یاد بگیرند و تمام نرم افزارهای خود را منحصرا با زبان اسمبلی بسازند و دیس اسمبلی را بعنوان سورس ، بپذیرند .
دیس اسمبلی = سورس کد
باید به حکومت جنایتکار ، شوم و ظالمانه ی زبانهای سطح بالا ، پایان داد و این زبانهای منحوس و منافق را از تخت سلطنت به زیر کشید و با خاک یکسان کرد .
+
+
وحید محمدی - وبلاگ وحیدمی
aas
Usage: AAS Modifies flags: AF CF (OF,PF,SF,ZF undefined)
کاربرد : دستور AAS پرچمهای AF ( پرچم نقلی کمکی ) و CF ( پرچم نقلی ) را اصلاح می کند . ( یعنی مقادیر درون شان را که ممکن است 0 یا 1 زبان ماشین باشد تغییر می دهد )
( پرچمهای OF و PF و SF و ZF ، تعریف نشده اند . یعنی این دستور روی این پرچمها که درواقع مابقی رجیسترهای پرچم می باشند تاثیری ندارد . )
Corrects result of a previous unpacked decimal subtraction in AL. High order nibble is zeroed.
دستور AAS نتایج یک عملیات تفریق غیرفشرده دسیمال را در رجیستر AL تصحیح می کند و خروجی این دستور در همان رجیستر AL اعمال می شود . نیم بایت بالایی برابر با صفر می شود .
( نکته : من برای جلوگیری از بروز اشتباه ، سعی می کنم اصل متن که به زبان انگلیسی می باشد را همراه با ترجمه ی تحت الفظی ، در وبلاگ ام بیاورم . اینطوری اساتید محترم رشته ی مهندسی کامپیوتر می توانند اگر ایراد یا اشکالی در ترجمه دیدند در سایتها یا وبلاگهای خود ، نوشته های مرا نقد و بررسی نمایند و ایرادات کار مرا در آنجا بیان کنند تا من بعدا با مراجعه به وبلاگها و سایتهای اساتید محترم ، اشتباهات خودم را تصحیح نمایم . به هرحال من فقط یک تایپیست ساده و عادی هستم و تحصیلات دانشگاهی ندارم لذا ممکن است در نوشته های من ایراد یا خطایی وجود داشته باشد که خودم بی خبر باشم . از تمام اساتید دلسوز و محترم رشته ی مهندسی کامپیوتر که خطا یا ایراد در کار این بنده ی حقیر می بینند درخواست می کنم که در سایت یا وبلاگ خودشان خطاها یا ایرادات فنی مربوط به اصل موضوع یا ترجمه را ذکر کرده و روشهای تصحیح خطا را نیز بیان کنند و تنها به نقد اکتفا ننمایند . یعنی راه حل را نیز به من نشان دهند . من اگر وقت داشته باشم حتما به سایتها و وبلاگهای تخصصی سر می زنم تا اگر در جایی اشتباهی کرده باشم با استناد به مطالب سایتهای تخصصی ، اشتباهات خودم را تصحیح نمایم . )
ASCII Adjustments
تعدیلات اسکی
( دستورات تعدیل کننده و تنظیم کننده ی کدهای اسکی )
AAA ; 37h [8086]
تعدیل مقادر درون رجیستر AL بعد از عملیات جمع ( بعد از دستور ADD ) و اعمال کردن این تعدیلات در داخل خود رجیستر AL .
رجیستر AL در اینجا به عنوان عملوند مقصد رفتار می کند یعنی نتایج عملیاتها همگی به درون این رجیستر هدایت می شوند .
AAS ; 3Fh [8086]
تعدیل نتایج بعد از عملیات تفریق بعد از دستور SUB . نتیجه ی عملیات ناشی از تفریق توسط دستور AAS تنظیم و تعدیل شده و سپس به درون رجیستر AL کپی می شود .
اینجا نیز رجیستر AL بعنوان عملوند مقصد ، رفتار می کند .
نکته : دستور AAS بعد از اسمبل شدن توسط کامپایلر زبان اسمبلی ، به کد 3F که کد زبان ماشین در مبنای هگزادسیمال است تبدیل می شود که شما می توانید این کد زبان ماشین را با کمک یک هگز ادیتور ، در آدرس مربوطه ، در فایل اجرایی نرم افزار ، مشاهده نمایید .
نکته : در حالت کلی ، در زبان برنامه نویسی اسمبلی و فارغ از هر نوع کامپایلر ، کدهای هگزادسیمال زبان ماشین را با حرف h ( مخفف hex ) مشخص و تعریف می کنند . البته اگر این کدها با یکی از حروف A تا F شروع شده باشند باید یک عدد 0 ( صفر ) را به ابتدای این کدها اضافه کرد .
نکته :
هگز یا hex به معنای شش می باشد .
هگز = حروف A تا F که روی هم شش حرف زبان انگلیسی می باشند .
دسیمال به معنای 10 تایی ( ده تایی ) می باشد
دسیمال = اعداد 0 تا 9
دسیمال = همان سیستم شمارش عادی ما انسانها که با انگشتان دو دست انجام می دهیم
هگزادسیمال = 6 + 10 = 16
هگزادسیمال یعنی شانزده تایی یعنی اعداد 0 تا 9 و حروف A تا F
نکته : زبان ماشین به کوچکی و بزرگی حروف کدهایش ( کدهای 00 تا FF هگزادسیمال ) حساس نیست لذا بین ff و FF هیچ فرقی قائل نمی شود زیرا هردو به معنای 11111111 در مبنای باینری می باشند و برای پردازنده هیچ فرقی نمی کند که کد باینری 11111111 بواسطه ی ff ایجاد شود یا FF .
هر کد هگزادسیمال برابر با یک بایت یعنی 8 بیت می شود و هر بیت همیشه یا 0 است و یا 1 . حالت سوم ای در کار نیست . زیرا پردازنده فقط همین دو رقم 0 یا 1 را می فهمد .
نکته ی جالب :
کدهای هگزادسیمال و دسیمال و اوکتال ، ذاتا فقط اسامی مستعار برای دسته هایی از بیتها ( 0 و 1 ) می باشند و در نتیجه ، زبان ماشین در حقیقت همان باینری یعنی 0 و 1 است و فقط همان 0 و 1 را می فهمد .
درواقع پردازنده هرگز سایر سیستمهای زبان ماشین یعنی دسیمال و هگزادسیمال و اکتال را نمی فهمد بلکه فقط سیستم باینری یعنی 0 و 1 را می فهمد و سایر سیستمها و مبناها فقط نام مستعار می باشند و پردازنده اصلا انها را نمی فهمد !!
سیستمهای دسیمال و هگزادسیمال و اکتال توسط ما انسانها و برای سهولت فهم زبان ماشین و جلوگیری از بروز خطا ، اختراع شده اند وگرنه پردازنده بجز باینری ( 0 و 1 ) هیچ چیز دیگری را اصلا و ابدا نمی فهمد و درک نمی کند .
اما پردازنده ها دارای ابزارها و سیستم های رمزگشا هستند که این سیستمهای سه گانه را به باینری ترجمه می کند و البته از ان جالبتر اینکه در پردازنده ها یک ابزاری وجود دارد که کدهای باینری را به جریانات برق مستقیم ( برق DC یا همان برق باتری ) ترجمه می کند . چون کامپیوتر یک ابزار برقی می باشد و همانند سایر لوازم برقی فقط دو حالت روشن ( 1 ) و خاموش ( 0 ) را می فهمد .
رقم 1 به 1 ولت منفی یا منفی 1 ولت و رقم 0 به نیم ولت مثبت ترجمه می شود . البته فرایند ترجمه توسط خود پردازنده و بصورت اتوماتیک و هوشمندانه انجام می شود .
وقتیکه این مراحل طی شد تازه پردازنده می فهمد که ما از او چه چیزی درخواست کرده ایم و سپس طبق معماری خودش و قوانین خودش بصورت معکوس به ما جواب می دهد یعنی جریانات برق مستقیم ( برق DC ) ، به کدهای باینری و کدهای باینری به کدهای سه گانه و کدهای سه گانه به دستورات اسمبلی و دستورات اسمبلی به دستورات زبان سطح بالا ترجمه می شود و ما پاسخ پردازنده را دریافت می نماییم .
البته این مراحل می تواند با یا بدون حضور سیستم عامل انجام شود
در ویندوز و سایر سیستم عاملهای مدرن ، سیستم عامل نیز تا حدودی در این فرایند دخالت می کند تا جلوی خطاهای سهوی را بگیرد و پردازنده آسیب نبیند .
درواقع ، کرنل و هسته ی سیستم عامل نیز در این فرایند ، دخیل و درگیر می شود و برخی از کارها منحصرا توسط کرنل سیستم عامل انجام می شود .
تمام این مراحل همراه با دخالتهای سیستم عامل ، روی هم در کسری از میلیاردیوم ثانیه انجام می شود لذا ما اصلا متوجه نمی شویم که در پردازنده چه اتفاقاتی رخ میدهد . چون سرعت انجام این مراحل بسیار بسیار بالا می باشد .
همین الان که دارم این مطالب را تایپ می کنم هرچیزی که تایپ می شود پاسخی است که پردازنده به من نمایش می دهد !!
اما بازهم تاکید می کنم که پردازنده در حالت عادی دسته های 8 تایی از ارقام باینری را می فهمد نه تک تک ارقام را .
نکته ی مهم :
پردازنده ی کامپیوتر ، هرگز ارقام باینری را بصورت مجزا ( بیت 0 یا 1 ) نمی خواند بلکه در دسته های 8 تایی می خواند یعنی 8 تا بیت 0 یا 8 تا بیت 1 یا ترکیبی از این دو رقم 0 و 1 . مگر اینکه با کمک دستورات منطقی مثل and و or و XOR و ... بر روی برخی بیتها ( 0 یا 1 ) ماسک و نقاب بگذاریم . انوقت است که می توانیم مستقیما با تک تک بیتها کارهای جالب و بامزه انجام دهیم و پردازنده اینکارهای جالب را برای ما انجام می دهد .
کدهای باینری زبان ماشین را با حرف b ( مخفف binary ) مشخص و تعیین می نمایند . باینری یعنی دوتایی یعنی 0 و 1 .
برای کدهای اکتال ( هشت تایی ) زبان ماشین نیز از حرف o ( مخفف octal ) استفاده می نمایند .
کدهای زبان ماشین اگر بر مبنای دسیمال ( ده تایی یا همان اعداد معمولی بین 0 تا 9 ) باشند معمولا با حرف d ( مخفف decimal ) مشخص می شوند یا اینکه اصولا از هیچ حرفی استفاده نمی شود که در اکثر مواقع ، کدهای دسیمال را بصورت برهنه و بدون هرگونه پیشوند یا پسوند می نویسند که البته بهتر است از اینکار پرهیز شود تا خوانایی کد بیشتر شود و کار کامپایلر زبان اسمبلی نیز اسانتر شود .
معمولا کدهای 0 تا 8 زبان ماشین در مبناهای دسیمال و اکتال و هگزادسیمال بصورت عادی و بدون پیشوند و پسوند نوشته می شود . ولی بهتر است که حتی برای این کدها نیز بسته به اینکه اکتال است یا دسیمال یا هگزادسیمال ، حرف مربوطه را بنویسیم .
به هرحال از نظر من نوشتن حروف مربوط به هر نوع مبنا ، نه فقط خوانایی کد را بیشتر می کند بلکه کار کامپایلر زبان اسمبلی را نیز اسانتر می نماید . هرچند که کامپایلر زبان اسمبلی تقریبا در بیشتر مواقع ، کدهای ما را بصورت کدهای هگزادسیمال یا باینری تولید می کند . پس به نظر من بهتر است که همیشه کدهای خود را بصورت باینری یا هگزادسیمال بنوسیم تا سورس و باینری برنامه مان عینا یکی شود .
مثلا بهتر است بجای عدد 10 از کد هگز 0A استفاده نماییم تا در خروجی یعنی دیس اسمبلر نیز کد مربوطه را به سادگی بتوانیم پیدا کنیم .
پیشنهاد من اینست که اصولا از نوشتن اعداد در مبنای دسیمال یا اوکتال خودداری نماییم و مثلا عدد 10 را که دسیمال می باشد بصورت 0A و عدد 11 را بصورت 0B یعنی در مبنای هگزادسیمال بنویسیم تا اینطوری پیدا کردن این اعداد در هگز ادیتور ، آسانتر و ساده تر باشد و ضمنا اینطوری بعد از مدتی تنها با یک نگاه ، می توانیم کدهای هگزادسیمال زبان ماشین را بهتر درک کنیم .
این ترفند کاملا به نفع ما می باشد و به ما کمک می کند که بتوانیم باینری نرم افزارها را که بصورت هگزادسیمال نمایش داده می شود ، تنها با یک نگاه ، در ذهن مان رمزگشایی نماییم .
این ترفند مقدمه ای برای ورود به دنیای شگفت انگیز هگز ادیتورها و رمزگشایی زبان برنامه نویسی ماشین خواهد بود .
اینطوری بعد از تسلط بر زبان اسمبلی ، می توانیم خیلی زود بر زبان ماشین نیز مسلط شده و مستقیما با هگز ادیتور اقدام به برنامه نویسی نماییم .
هدف نهایی وبلاگ وحیدمی اینست که روش برنامه نویسی با زبان ماشین و با کمک هگز ادیتور را به شما آموزش دهد و اسرار جذاب هگزادیتورها را به شما اعلام کند .
اینطوری شما از تمام کامپایلرهای زبان اسمبلی خلاص شده و منحصرا با هگز ادیتور ( زبان ماشین ) ، برنامه نویسی خواهید کرد و به اوج قدرت و آزادی می رسید .
البته هگز ادیتور یک نرم افزار همه منظوره است و مثلا برای ساخت فایلهای PDF یا php یا html یا ASP یا jpg یا png یا PSD یا RTF یا ICO یا BMP یا ....... نیز می توانیم از هگز ادیتور استفاده نماییم ! فقط کافیست بر معماری فایلهای مختلف مسلط شویم .
به محض تسلط کامل بر معماری انواع و اقسام فایلها ، براحتی می توانیم این فایلها را با کمک هگز ادیتور و بصورت کاملا دستی ، بسازیم و لذت ببریم .
AAD ; 0D50Ah [8086]
دستور AAD عدد اسکی را قبل از عملیات تقسیم ، تعدیل کرده و نتیجه را به درون رجیستر AX ارسال می کند .
نکته : همانطور که در بالا گفته شد اگر کد هگزادسیمال زبان ماشین با یکی از حروف A تا F شروع شود باید حتما قبل از آن یک عدد صفر را به سمت چپ کد هگز بیاوریم و سپس یک حرف h را به سمت راست کد هگز اضافه می نماییم . لذا کد هگز D50A را به شکلی که در بالا می بینید تبدیل می کنیم .
البته اسمبلر RosAsm به این استاندارد بین المللی ایراد می گیرد و معتقد است که برای معرفی کدهای هگز کافیست یک عدد صفر و برای معرفی اعداد باینری دو عدد صفر را به سمت چپ آنها اضافه نمود .
البته با کمک pre parser ( پیش تجزیه گر ) ، می توانیم گرامر اسمبلی استاندارد بین المللی را به درون RosAsm بیاوریم .
اسمبلر RosAsm دارای چندین پیش تجزیه گر ( پری پارسر ) می باشد که با کمک آنها می توانیم کارهای جالبی انجام دهیم از جمله شبیه سازی گرامر زبانهای سطح بالا یا گرامر اسمبلرهای معروف مثل masm و fasm یا nasm .
همچنین با کمک این پری پارسرها می توانیم در اسمبلر RosAsm یک زبان برنامه نویسی جدید را از صفر تا صد طراحی نماییم . البته برای اینکار لازمست حتما مهندس کامپیوتر باشیم و درس اصول طراحی کامپایلر را بخوبی درک کرده باشیم .
بعید است که یک برنامه نویس محض که تحصیلات دانشگاهی ندارد بتواند چنین کاری انجام دهد مگر اینکه این درس را بصورت غیر مستقیم یاد گرفته باشد و در عمل نیز توانسته باشد یک کامپایلر جدید را بسازد .
درواقع صرف برنامه نویس بودن ، هرگز ما را به یک مهندس کامپیوتر تبدیل نمی کند .
اینجاست که فرق بین یک برنامه نویس و یک مهندس کامپیوتر مشخص می شود .
باید حتما تحصیلات آکادمیک و مهارتهای تخصصی داشته باشیم تا بتوانیم کارهای یک مهندس را شبیه سازی کنیم .
ادامه ی رمزگشایی !!!
درواقع تمام پردازنده های اینتل که برروی مادربورد کامپیوترهای ما قرار دارد از نسل 8086 می باشند و دستورات زبان اسمبلی یکسان دارند و در نتیجه تمام این دستورات باید روی اکثر پردازنده های خانواده ی اینتل بخوبی اجرا شود .
AAD imm ; 0D5 ib [8086]
همان دستور AAD است که البته قبل از یک عدد فوری می آید . عدد فوری یا immediate به هر نوع عدد گفته می شود که بعد از یکی از دستورات زبان اسمبلی می آید . imm یعنی immediate یعنی عدد فوری و بلافاصله .
مثلا در دستور int 10 یا دستور ret 16 و دستوراتی شبیه به اینها ، به این اعداد 10 یا 16 اصطلاحا ایمدیت ( فوری ) گفته می شود. اینها اکثرا کدهای دسیمال زبان ماشین می باشند .
ولی خب در دستور بالا گویا عدد ایمدیت مورد نظر ، از جنس باینری می باشد لذا پسوند b را به آخر ان چسبانده است .
حرف i مخفف immediate می باشد . یعنی عدد فوری و بلاواسطه که بلافاصله و فورا بعد از یکی از دستورات اسمبلی نوشته می شود .
متاسفانه پروفسور رنه تورنویس خالق اسمبلر RosAsm ، در معرفی کردن این عبارات ، کوتاهی و سهل انگاری کرده است لذا من تصمیم گرفتم که سهل انگاری ایشان را به نوعی جبران نمایم .
البته ایشان در معرفی کردن رجیسترهای پردازنده ی اینتل ، نیز به شدت سهل انگاری نموده است و عملا طبق اعترافات خودش ، تمامی مستندات اسمبلر RosAsm را از بازنویسی اسمبلر معروف Nasm الهام گرفته است ولی خب آثار سهل انگاری در نوشته های ایشان دیده می شود .خصوصا اینکه ایشان فرانسوی می باشند و زبان انگلیسی شان ضعیف است لذا نتوانسته به خوبی از رفرنسهای معروف و فراوان زبان اسمبلی ، در اسمبلر RosAsm استفاده نماید .
لذا من سعی می کنم از رفرنسهای سایر اسمبلرها نیز کمک بگیرم تا مطالب اموزشی کامل و مدون را ایجاد کرده باشم و هر نوع ابهام و سوال را بصورت غیرمستقیم جواب داده باشم .
AAM ; 0D40Ah [8086]
تنظیم خروجی اعداد اسکی ( دسیمال ) بعد از عملیات ضرب و اعمال کردن خروجی نهایی به درون رجیستر AX .
دستور AAM بعد از عملیات کامپایل ، به کد هگز D40A تبدیل می شود . در مورد پیشوندها و پسوندهای مربوط به کدهای هگز ، در بالای همین پست توضیح دادم .
AAM imm ; 0D4h ib [8086]
همان دستور AAM اما با یک عدد فوری از جنس باینری .
These instructions (AAA, AAS, AAD ,AAM) are used in conjunction with the add, subtract, multiply and divide instructions to perform binary-coded decimal arithmetic in (one BCD digit per byte - easy to translate to and from ASCII, hence the instruction names) form. There are also packed BCD instructions DAA and DAS: see DAA.
این دستورات (AAA و AAS و AAD و AAM ) ، در ارتباط با دستورات مربوط به عملیاتهای جمع ، تفریق ، ضرب و تقسیم بکار گرفته می شوند تا محاسبات مربوط به اعداد دسیمال کدگذاری شده ی باینری را در شکل BCD ( یک رقم BCD برای هر بایت - این شیوه ی کدگذاری از دسیمال به باینری ، برای ترجمه به / از اسکی ، بواسطه ی نام دستورالعمل ) اجرا نمایند . همچنین دستورالعملهای BCD فشرده یعنی DAA و DAS نیز وجود دارند : دستور DAA را ببینید .
AAA (ASCII Adjust After Addition) should be used after a one-byte ADD instruction whose destination was the AL register: by means of examining the value in the low nibble of AL and also the auxiliary carry flag AF, it determines whether the addition has overflowed, and adjusts it (and sets the carry flag) if so. You can add long BCD strings together by doing ADD/AAA on the low digits, then doing ADC/AAA on each subsequent digit.
دستور AAA را در پست AAA توضیح دادم . به پست قبلی با عنوان AAA مراجعه نمایید .
AAS (ASCII Adjust AL After Subtraction) works similarly to AAA, but is for use after SUB instructions rather than ADD.
دستور AAS ( تنظیم نتایج اسکی در رجیستر AL بعد از عملیات تفریق ) شبیه به دستور AAA کار می کند ، اما برای بکارگیری بعد از دستور SUB ( تفریق) بکار می رود نه دستور ADD ( جمع ) .
برای کشف عملکرد دستور AAS به پست AAA مراجعه نمایید . انجا عملیات مربوطه بعد از عملیات جمع اجرا می شود اینجا بعد از عملیات تفریق . فرایند کلی این دو دستور یکسان است . لذا می توانید به پست AAA مراجعه نمایید تا با کلیت ماجرای دستور AAA آشنا شوید .
خروجی دستور AAS به درون رجیستر AL ارسال می شود زیرا رجیستر AL در اینجا نیز بعنوان عملوند مقصد بکار می رود .
نکته ی مهم :
برای دیدن تغییرات مربوطه لازمست حتما نسخه ی اوریجینال اسمبلر RosAsm یعنی فایل OriginalRosAsm.zip را از پست قبلی (AAA) و یا از وبلاگهای اسمبلر و اسپاسم دانلود نمایید تا پس از دانلود این نسخه و اکسترکت کردن اش و پیکربندی اش و نوشتن این برنامه در درون این نسخه و انجام مراحل دقیق که درپست AAA نوشتم ، بتوانید این تغییرات را در پنجره ی Debugger مشاهده نمایید .
ترجیحا فایل OriginalRosAsm.zip را دانلود نمایید تا علاوه بر اسمبلر بتوانید از برنامه های نمایشی و فایلهای اموزشی نیز بهره مند شوید .
حتما مطالب پست AAA را درباره ی روش دیباگ و اجرای برنامه ها را بخوانید .
دقیقا باید بدانید که چه زمانی از کلید F6 استفاده بکنید و چه زمانی استفاده نکنید .
نکته ی مهم :
من از این پست به بعد ، فرض را بر این می گیرم که شما مخاطبین محترم ، نسخه ی اوریجینال و اصلی اسمبلر RosAsm یعنی فایل OriginalRosAsm.zip را از وبلاگ وحیدمی ( پست AAA ) یا از وبلاگهای اسپاسم یا اسمبلر ، دانلود کرده اید و روش پیکربندی این اسمبلر را یاد گرفته اید . ( روش پیکربندی اسمبلر RosAsm در فایل های OriginalRosAsm.txt و RosAsmReadMe.txt توسط طراح این اسمبلر توضیح داده شده است . دقیقا طبق توضیحات این دو فایل رفتار نمایید تا اسمبلر برایتان آماده شود و بتوانید با خیال راحت کارتان را شروع کنید ) .
لذا دیگه لینک مربوط به دانلود نسخه ی اصلی و اوریجینال اسمبلر RosAsm را در وبلاگ قرار نمی دهم .
اگر موفق به یافتن این فایل، در وبلاگ وحیدمی نشدید می توانید به وبلاگهای اسپاسم و اسمبلر مراجعه نمایید و فایل OriginalRosAsm.zip را دانلود نمایید .
خب ، فکر می کنم به حد کافی در مورد نسخه ی اصلی اسمبلر RosAsm و لینک دانلود این نسخه صحبت کردم .
تاکید می کنم : از این پست به بعد، من فرض را بر این می گیرم که شما فایل OriginalRosAsm.zip را دانلود کرده اید و البته پیکربندی نیز کرده اید و می توانید انرا براحتی اجرا نمایید .
+
AAM (ASCII Adjust AX After Multiply) is for use after you have multiplied two decimal digits together and left the result in AL: it divides AL by ten and stores the quotient in AH, leaving the remainder in AL. The divisor 10 can be changed by specifying an operand to the instruction: a particularly handy use of this is AAM 16, causing the two nibbles in AL to be separated into AH and AL.
دستور AAM ( تنظیم اسکی بعد از عملیات ضرب و ارسال نتیجه به درون رجیستر AX ) برای بکارگیری در مواردیست که شما دو رقم دسیمال را در هم ضرب کرده اید و نتیجه را در رجیستر AL رها کرده اید : این دستور ( یعنی AAM ) محتویات درون رجیستر AL را بر عدد 10 تقسیم می کند و خارج قسمت تقسیم را در درون رجیستر AH نگهداری می کند و البته باقیمانده ی تقسیم را در رجیستر AL باقی می گذارد . مقسوم علیه 10 می تواند تغییر یابد با اختصاص دادن یک اپرند ( عملوند ) به دستورالعمل : یک کاربرد مخصوصا دستی از این : AAM 16 می باشد که باعث می شود دو نیبل ( نیم بایت ) موجود در رجیستر AL برای دو رجیستر AL و AH از هم جدا شوند !
یعنی یک نیبل ( نیم بایت = 4 بیت ) به درون رجیستر AL و نیبل ( نیم بایت = 4 بیت ) بعدی به درون رجیستر AH کپی شوند .
+
توضیح :
Operand = عملوند = هر چیزی که روی آن عملیات انجام شود . مثل همین رجیستر AL که در این دستورات در حکم عملوند مقصد می باشد .
نکته :
در زبان اسمبلی ، به دستورات اصلی زبان یعنی همان آپکدها یا اینستراکشنها اصطلاحا عملگر یا اپراتور ( فاعل ) و به مولفه های مبدا و مقصد اصطلاحا عملوند یا اوپرند ( مفعول ) گفته می شود .
دستورات اولیه و خام زبان اسمبلی ( اینستراکشن ها ) که همان کدهای یادمان یا آپکد می باشند همگی عملگر ( اپراتور یا فاعل ) می باشند .
اما دو عنصر که بین شان علامت ویرگول قرار می گیرد و یکی مبدا و دیگری مقصد است هردو عملوند یا اوپرند ( مفعول ) نامیده می شوند زیرا قرار است روی آنها کاری انجام شود .
به عبارت ساده تر ، دستورات خام زبان اسمبلی ( مثل همین AAA یا AAS یا MOV یا RET یا Xor یا JE یا JMP یا CMP یا Test ) ، در حکم فاعل ( عملگر یا اپراتور ) ؛ و عملوندهای مبدا و مقصد در حکم مفعول ( عملوند ) می باشند .
مثلا در دستور MOV eax , 5
دستور MOV در حکم عملگر ( فاعل ) و عبارات eax و 5 در حکم عملوند ( مفعول ) می باشند .
یا مثلا دستور je بعنوان عملگر تساوی ( = یا == یا =: ) و عملگر JLE بعنوان عملگر کوچکتر مساوی ( => ) یا دستور JNE بعنوان عملگر نامساوی (=! ) بکار می رود .
عملا نمی دانستم که برای تایپ عملگر نامساوی در زبان برنامه نویسی سی ، اول باید علامت تعجب را تایپ کنم و بعد علامت تساوی یا اول باید علامت تساوی را تایپ کنم و بعد علامت تعجب را !!!
درحالیکه تایپ کردن عملگر JNE ( در زبان اسمبلی ) براحتی آب خوردن است .
همانطور که در پست AAA اشاره کردم ، عملا تایپ کردن دستورات زبان اسمبلی از تایپ کردن عملگرهای مشابه در زبان سی یا سی پلاس پلاس ، ساده تر و اسانتر است .
اینجا به حرف من رسیدید زیرا خودم با دشواری توانستم این عملگرهای زبانهای سی و سی پلاس پلاس را تایپ نمایم !!!
در حالیکه تایپ کردن je و jne و jle و jae و ... بسیار ساده تر و اسانتر است و البته قابل فهم تر نیز می باشند .
اینجاست که می گویم زبانهای سطح بالا خصوصا سی و سی پلاس پلاس فقط به درد نوشتن ( البته با هزار زحمت ) می خورند اما بعد خودمان نمی توانیم چیزی را که خودمان نوشتیم بخوانیم !!
حالا به نظر شما کدام زبان ساده تر و قابل فهم تر است ؟؟ سی یا اسمبلی ؟؟؟
بگذریم ....
بنابراین هرچیزی که مفعول واقع شود و روی آن کاری انجام شود اصطلاحا اوپرند یا عملوند نامیده می شود
در دستور AAM 16 ، عدد 16 که یک عدد فوری می باشد در حکم یک عملوند است که با کمک عملگر یعنی دستور AAM کارهای خاصی را انجام می دهد .
نتیجه ی نهایی :
Operator = عملگر = فاعل = دستور زبان اسمبلی
Operand = عملوند = مفعول = متغیر - عملوند مبدا یا مقصد در زبان اسمبلی
+
+
AAD (ASCII Adjust AX Before Division) performs the inverse operation to AAM: it multiplies AH by ten, adds it to AL, and sets AH to zero. Again, the multiplier 10 can be changed.
دستور AAD ( تنظیم اسکی در رجیستر AX قبل از تقسیم ) ، عملیاتی معکوس و در خلاف جهت دستور AAM را انجام می دهد : دستور AAD مقدار درون رجیستر AH را در عدد 10 ضرب می کند سپس نتیجه را با مقدار درون رجیستر AL جمع می کند ، و سپس مقدار درون رجیستر AH را به صفر تنظیم می کند ( یعنی مقدار درون رجیستر AH را برابر با صفر می کند یعنی او را کاملا خالی می کند ) .
مجددا مضروب فیه ( ضرب کننده ) 10 می تواند تغییر باید .
+
+
+
یک نمونه برنامه از کاربرد دستور AAS ( قابل اجرا در RosAsm ) :
main:
xor eax eax ; eax = 0d . d= decimal
mov ax 001111 ; eax = 1111b . b = binary
aas ; eax = 0FF09h . h= hexadecimal
ret ; Return to RosAsm or OS
+
+
خب دوستان !! این هم از این چهار دستور خفن زبان اسمبلی !!!
اینجا در این پست ، یک توضیح کلی و عمومی از این چهار دستور، داده شد .
عنوان پست بعدی وبلاگ وحیدمی ، AAM و عنوان پست بعدی ، AAD می باشد !
اما اون دو دستور قبلی یعنی AAA و AAS را دیگه نمی آورم . چون نیازی به دوباره کاری و تکرار مکررات نیست .
بعد که از دست این چهار دستور خفن زبان اسمبلی خلاص شدیم ، طبق یک روال دیگه ، عناوین پستها را تعیین می کنم . یعنی دستورات را طبق یک ترتیب دیگه ، در پستهای بعدی ، رمزگشایی خواهم کرد . انشاء ا...
البته شاید لزوما این لیست به ترتیب الفبا نباشد و شاید هم باشد. بستگی به شرایط دارد ولی در هرحال من تمام دستورات زبان اسمبلی را تاجاییکه امکان داشته باشیم رمزگشایی می نمایم . یعنی یک توضیح مختصر در موردشان می نویسم .
+
برای فهم بهتر این دستورات لازمست شما با ساختمان پردازنده ی اینتل آشنا شوید که من سعی می کنم در لابلای پستها ، به مرور زمان و به تدریج تمامی مفاهیم مربوط به معماری و عملکرد پردازنده ی اینتل را برایتان تشریح نمایم و برای هر دستور زبان اسمبلی نیز یک مثال ساده و قابل فهم بیاورم .
بعد از معرفی تمام دستورات زبان اسمبلی ، نوبت به معرفی کامل اسمبلر RosAsm و برنامه نویسی حرفه ای با این اسمبلر می رسد که اگر خدا عمری بدهد حتما اینکار را انجام خواهم داد .
بعد از تسلط کامل بر زبان اسمبلی عمومی و کسب مهارت در برنامه نویسی با این زبان تحت ویندوز ، نوبت به مسائل تخصصی می رسد که بعدا اگر خدا عمری بدهد این مسائل تخصصی را بیان خواهم کرد . انشاء ا....
در مجموع سعی می کنم برای جلوگیری از اتلاف وقت ، دستورات زبان اسمبلی را طبق راهنمای اصلی اسمبلر RosAsm ، بصورت مختصر و مفید و همراه با مثال ، تشریح نمایم تا به کار اصلی یعنی برنامه نویسی حرفه ای برسم .
من باید تمام توابع API ویندوز و تمام ثابتهای ویندوز و تمام ساختارهای ویندوز و همچنین برنامه نویسی شیی گرا را نیز به زبانی ساده و طبق گرامر اسمبلی ، رمزگشایی نمایم که برای اینکار به وقت بسیار زیاد نیاز دارم . امیدوارم که وقت کافی برای انجام این کار را داشته باشم .
بعد از آموزش برنامه نویسی شیئ گرا در زبان اسمبلی ، نوبت به سایر مسایل تخصصی و پیچیده مثل برنامه نویسی دایرکت ایکس و اوپن جی ال و درایور نویسی و برنامه نویسی برای تولید گیم و بازی ویدیویی و سایر مباحث تخصصی می رسد که البته تمام اینها را منحصرا به زبان اسمبلی آموزش خواهم داد . انشاء ا...
+
وحید محمدی . وبلاگ وحیدمی
اسمبلی ، اوپن سورس واقعی است .
aaa
Usage: AAA Modifies flags: AF CF (OF,PF,SF,ZF undefined)
Changes contents of AL to valid unpacked decimal. The high order nibble is zeroed.
دستور AAA پرچمهای AF و CF را اصلاح می کند . ( یعنی مقادیر انها را تغییر می دهد . این پرچمها فقط دو رقم باینری یعنی 0 و 1 را می فهمند ) .
(پرچمهای OF ، PF ، SF ، ZF ، در این مورد ، تعریف نشده اند . )
دستور aaa محتویات رجیستر AL را برای اعتبارسازی اعداد دسیمال غیرفشرده ، تغییر می دهد . نیبل ( نیم بایت ) باارزش تر ( یعنی رجیستر AH ) ، برابر با صفر می شود .
ASCII Adjustments
AAA ; 37h [8086]
دستور AAA مستقیما به کد 37 (زبان ماشین در مبنای هگزادسیمال ) ترجمه می شود . در اینجا کد 37 کد زبان ماشین در مبنای هگزادسیمال است که در پردازنده ی 8086 و بالاتر ( پنتیوم و .... ) ذاتا از قبل وجود دارد .
( کد 37 را می توانید با کمک یک هگز ادیتور ، در آدرس مربوطه در شکم فایل اجرایی نرم افزار ، پیدا و مشاهده نمایید . باید به کدهای هگزادسیمال ستون وسط هگز ادیتور نگاه کنید . ) .
می باشد باید بعد از یک دستور ADD تک بایتی بکار رود در جاییکه مقصد ، رجیستر AL می باشد : بوسیله ی بازرسی مقدار نیبل ( نیم بایت ) پایینی رجیستر AL و همچنین پرچم نقلی کمکی AF ، این دستور ( یعنی aaa ) تعیین می کند که آیا دستور جمع (Add) باعث بروز خطای سرریز بافر شده است یا نه ، و اگر چنین خطایی رخ داده باشد آنرا و البته رجیستر CF ( پرچم نقلی ) را تنظیم ( تصحیح ) می نماید .
شما می توانید رشته های طولانی BCD را با انجام زوج دستورهای ADD/AAA روی ارقام پایین با یکدیگر جمع کنید، و سپس با انجام زوج دستورهای ADC/AAA روی هر رقم بعدی نیز این رشته های طولانی BCD را با هم جمع کنید .
BCD یعنی عدد دسیمال که بصورت باینری کدگذاری شده باشد .
توضیح : ببینید خطای سرریز بافر یک خطای رایج در پردازنده ها می باشد که براثر انجام عملیاتهای جمع و تفریق و ضرب و تقسیم فراوان و پی در پی ، ممکن است رخ دهد .
ما امروزه نیز برخی اوقات خطای سرریز را شاهد هستیم .
اینجا دستوراتی همچون AAA و AAD و AAS و AAM به ترتیب ، باعث جلوگیری از بروز خطای سرریز بافر ، بعد از عملیاتهای جمع ، تقسیم ، تفریق و ضرب می شود .
همینجا لازمست بگویم که مدتها پیش در سایت " برنامه نویس " یک ترول پرمدعای لینوکسی که قصد داشت زبان اسمبلی را به کاربران ویندوز یاد بدهد ( غافل از اینکه کاربران ویندوز همگی یک پا کرکر هستند و کمابیش با یکی از کاربردهای اسمبلی آگاه می باشند و با نرم افزارهایی همچون emu8086 و OllyDBG و Masm32 کار کرده اند ) عملا با دانش ناقص اش چیزهایی نوشت که موجب خشم من شد و من در همان انجمن برنامه نویسان به او پاسخ دادم تا جرات نکند بیش از این کاربران ویندوز را تحقیر نموده و بی سوادی خودش را پشت ترمینال لینوکس مخفی کند و جرات نکند علیه زبان اسمبلی دروغگویی نماید .
این ترول لینوکسی که خیال می کرد خدای کامپیوتر است و بدجوری توهم زده بود دو ادعای ابلهانه و البته دو دروغ بزرگ را به زبان آورد :
1- زبان اسمبلی عملگر ضرب ندارد !!!
او مدعی بود که در زبان اسمبلی نمی توان عملوندها را در یکدیگر ضرب کرد و پیشنهاد کرد که عملوندها را پنج مرتبه باهم جمع کنید !!!
2- زبان اسمبلی دستور حلقه و تکرار ندارد !!!!
این ترول پرمدعای بیسواد لینوکسی نمی دانست که دستوراتی همچون LOOP و LOOPE و LOOPZ و LOOPNE و LOOPNZ به عنوان دستورات حلقه و تکرار ، دقیقا برای پاسخ دادن به او و امثال او ، در زبان اسمبلی از دهه های گذشته تا به امروز بکار رفته است .
همچنین او اصلا نمی دانست که دستوراتی همچون MUL و IMUL نیز دستورات ضرب در زبان اسمبلی می باشند و نیازی نیست مثل عقب مانده ها ، بجای ضرب ، از جمع استفاده کنیم !!
البته این دو دستور نیز زیرشاخه هایی برای خودشان دارند و برای تمامی انواع ضرب کفایت می کنند .
مگر می شود زبان اسمبلی که کاملترین زبان برنامه نویسی جهان است عملگر ضرب نداشته باشد ؟؟؟ واقعا خنده دار است .
خدایا با کیا شدیم 85 میلیون نفر ؟؟؟
خدا: با یک مشت ترول بیسواد مغرور پرمدعای لینوکسی که بجز حملات سایبری هیچ کار دیگری بلد نیستند ! بله شما با اینها شده اید 85 میلیون نفر !
+
برای سایر عملهای اصلی همچون تقسیم نیز دستورات Div و IDIV را داریم .
نکته : زبان اسمبلی به کوچکی و بزرگی حروف دستورات ، حساس نیست . اینکه اسمبلر Masm32 در ابتدای کار طوری وانمود می کند که زبان اسمبلی به کوچکی و بزرگی حروف دستورات حساس است به خاطر اینست که این اسمبلر شیطانی و کثیف محصول شرکت مایکروسافت است و با زبان شیطانی و کثیف سی نوشته شده است و چون زبان های سی و سی پلاس پلاس به کوچکی و بزرگی حروف دستورات حساس هستند محصولاتشان نیز به همین شکل ، عقب مانده و کودن می باشند .
اگر از Masm32 و سایر نرم افزارهایی که توسط این دو زبان کثیف یعنی سی و سی پلاس پلاس ساخته شده اند چشمپوشی کنیم سایر کامپایلرهای زبان اسمبلی هرگز به کوچکی وبزرگی حروف دستورات حساس نیستند .
اصولا حساس بودن یک زبان به کوچکی و بزرگی حروف دستورات از نشانه های عقب ماندگی و حماقت آن زبان می باشد .
علاوه بر اسمبلی ، زبان ماشین نیز به کوچکی و بزرگی حروف کدهایش اصلا حساس نیست .
وقتیکه می گویم بجز ماشین و اسمبلی ، سایر زبانهای برنامه نویسی ، جعلی و ساختگی و کودن و عقب مانده هستند یکی از دلایلم همین است .
واقعا خیلی خنده دار است که سیستم به کوچکی و بزرگی حروف یک عبارت یا کلمه حساس باشد و بین حروف کوچک و بزرگ فرق قائل شود . این اصلا هوشمندی نیست بلکه حماقت است .
دقیقا مثل ترمینال لینوکس که او نیز به کوچکی و بزرگی حروف دستورات خط فرمان ، حساس است و بین انها فرق قائل می شود !!!!
در حالیکه سیستم عامل داس و خط فرمان ویندوز هوشمند هستند و می دانند که کوچکی یا بزرگی حروف یک کلمه هیچ تغییری در معنا و مفهوم ان کلمه ایجاد نمی کند لذا هم سیستم عامل داس و هم خط فرمان ویندوز به کوچکی و بزرگی حروف دستورات ، حساس نیستند و می توانید دستورات را هم با حروف کوچک و هم با حروف بزرگ بنویسید و اجرا کنید .
بجز یک مشت ترول هیجانی عقب مانده ی بیسواد عقده ای پرمدعا چه کسی حاضر است با ترمینال کودن لینوکس سروکله بزند ؟؟؟؟؟
در پاسخ به این ترول لینوکس باید عرض کنم که :
برای عملگرهای عجیب و غریب و ناخوانا و مبهم و غیرقابل تایپ زبانهای سی و سی پلاس پلاس نیز ، دستورات پرش شرطی زیر مجموعه ی jcc زبان اسمبلی را از سالها قبل در اختیار داریم که قابل فهم و ساده و قابل تایپ می باشند یعنی بسادگی می توان انها را خواند و نوشت و تایپ کرد . مثل :
je
jne
ja
jna
jg
jng
jz
jnz
jb
jnb
و ....
که این دستورات پرش شرطی زبان اسمبلی ، بعدها توسط دنیس ریچی به اون عملگرهای خفن زبان سی تبدیل شدند !!!
سوال :
مگر می شود که مادر، ( زبان اسمبلی ) ؛ ناقص تر از فرزندان ، ( زبانهای سطح بالا ) باشد ؟؟؟
این تصور کاملا ساده لوحانه است و اینگونه اظهار نظرات غیرکارشناسی نیز کاملا سخیف و جلف و جنگولک بازی است و ناشی از بیسوادی و خام بودن صاحب نظر می باشد .
وقتیکه مادر یعنی زبان اسمبلی، تمام دستورالعملها و عملگرها را به فرزندان خودش یعنی زبانهای سطح بالا ارث داده است پس مسلما طبیعی است که او این دستورات را بصورت ژنتیکی در خودش دارد که اگر نداشت زبانهای سطح بالا از او به ارث نمی بردند .
همه می گویند زبان سی عملگرهایی دارد که هیچ زبانی ندارد و مستقیما می تواند با سخت افزار رابطه برقرار کند !!!!
دوست عزیز ! زبان سی نسخه ی قابل حمل زبان اسمبلی است و البته تمام خواص اسمبلی را هم ندارد بلکه محدود است و دست شما را می بندد و البته هرگز نمی تواند با سخت افزار ارتباط مستقیم برقرار کند و باید از زبان اسمبلی درخواست کند تا او اینکار را برایش انجام دهد چون زبان سی یک زبان سطح بالاست و هیچ ارتباط مستقیم با سخت افزار و کرنل سیستم عامل ندارد . اون عملگرها نیز سالها پیش بطور ذاتی در زبان اسمبلی بوده است . یعنی همین دستورات پرش شرطی . پس زبان سی چیزی به دنیا اضافه نکرده است بلکه چیزهای خوب را از این دنیا حذف کرد و عملا یک زبان ناقص الخلقه و کودن است .
چرا خیال می کنید که اگر زبان برنامه نویسی سی اختراع نمی شد دنیای فناوری اطلاعات و اینترنت و سیستم عاملها اختراع نمی شدند ؟؟؟
مگه سیستم عامل CTSS در اوایل دهه ی 60 میلادی ( حدود سال 1961 میلادی ) بطور کامل ( 100 درصد ) با زبان اسمبلی ساخته نشد ؟؟؟
مگه برخی از قسمتهای حساس سیستم عامل مولتیکس (Multics) در اواسط دهه ی 60 میلادی ( سالهای 1962 تا 1967 میلادی ) بطور کامل با زبان اسمبلی ساخته نشد ؟؟؟
مگه سیستم عامل یونیکس (UNIX) از سال 1968 تا سال 1972 میلادی ، کاملا ( 100 درصد ) با زبان اسمبلی نوشته و ساخته نمی شد ؟؟؟
من از مخاطبین محترم درخواست می کنم که به ویکی پدیا انگلیسی و یا به سایت رسمی سیستم عامل مولتیکس و سایر منابع معتبر خارجی مراجعه کنید تا متوجه شوید که نخستین سیستم عاملهای جهان ، ابتدا در دهه ی 50 میلادی بطور کامل ( 100 درصد ) با زبان ماشین یعنی 0 و 1 و سپس از اوایل دهه ی 60 میلادی تا اوایل دهه ی 70 میلادی بطور کامل ( 100 درصد ) با زبان اسمبلی نوشته شده بودند .
به این آدرسها مراجعه نمایید تا با تاریخچه ی نخستین سیستم عامل ها و زبان برنامه نویسی مورد استفاده آشنا شوید :
توجه داشته باشید از اوایل دهه ی 50 میلادی که آلن تورینگ ، زبان برنامه نویسی اسمبلی را بصورت دستی ، ساخت تا سال 1958 میلادی که اولین کامپایلر رسمی جهان برای زبان فورترن ساخته شد ، برنامه نویسان اسمبلی ، این زبان را بصورت دستی بکار می بردند . ( خود زبان فورترن توسط برنامه نویسان زبان اسمبلی و با کمک زبان اسمبلی ساخته شد . ) .
بنابراین اگر در این ادرسها عنوان شده که نخستین نسخه ی زبان اسمبلی توسط زبان فورترن ساخته شده ، منظورش اسمبلی اتوماتیک و مدرن است نه اسمبلی اصیل و دستی که آلن تورینگ ساخته است .
اسمبلی اتوماتیک و مدرن یعنی اسمبلی مدرن و اتوماتیک و هوشمند و دارای کامپایلر و لینکر یعنی چیزی مثل همین masm یا nasm یا fasm یا RosAsm یا GoAsm یا Gas یا ... که امروزه نیز توسط هزاران نفر از سرتاسر دنیا ، بکار می روند .
اینها اسمبلرهای مدرن و اتوماتیک هستند که امروزه نیز بکار می روند و برخی از اینها خوب و برخی نیز بد می باشند . اسمبلرهای خوب را با رنگ آبی و اسمبلرهای بد را با رنگ قرمز مشخص کردم . اگر اسمبلر متوسط پیدا کنم آنرا با رنگ سبز معرفی می کنم .
(نکته :
در این وبلاگ ( وبلاگ وحیدمی ) ، من چیزهای خوب را با رنگ آبی و چیزهای بد را با رنگ قرمز و چیزهای متوسط و متعادل را با رنگ سبز ، تعیین می کنم . من خودم شخصیتی متعادل و متوسط ( نه خوب و نه بد ) دارم . بنابراین خودم را با رنگ سبز به شما معرفی می کنم !!
اگر در مورد چیزی اطلاع نداشته باشم او را با رنگ مشکی ، مشخص می کنم
آبی = خوب
قرمز = بد
سبز = متوسط
مشکی = بی اطلاعی از ماهیت چیزها و انسانها و پدیده ها و ....
مشکی = بی طرف . بدون نظر . نظر خنثی
)
اسمبلر خوب یعنی هر اسمبلری که توسط خودش یعنی زبان اسمبلی ساخته شده باشد و خودکامپایل و خودمیزبان و خالص باشد و به زبانهای سطح بالا محتاج نباشد مثل Fasm و RosAsm .
اسمبلر بد یعنی هر اسمبلری که توسط زبانهای سطح بالا ساخته شده باشد و به زبانهای سطح بالا ، وابسته و محتاج باشد مثل سایر اسمبلرها ......
ولی در مجموع ، من تمام کامپایلرهای زبان اسمبلی که بعد از زبان فورترن اختراع شدند را اسمبلر متوسط می دانم و با رنگ سبز مشخص کردم که بگویم این اسمبلرها نه کاملا خوب هستند و نه کاملا بد و حالت متوسط دارند !
زبان فورترن از نظر من زبان بدی نیست و البته زبان خوبی هم نیست !!
از نظر من فورترن یک زبان متوسط و نجیب است که باعث شد زبان اسمبلی بتواند از کامپایلر بهره مند شود و عملا برنامه نویسی با اسمبلی را اسانتر و راحتتر کرد .
از این جهت زبان فورترن از نظر من یک زبان متوسط و نیمه خوب است زیرا فورترن عملا هیچ مشکلی با اسمبلی نداشت بلکه اسمبلی دستی آلن تورینگ را به اسمبلی مدرن امروزی تبدیل کرد و البته هرگز زبان اسمبلی را خانه نشین و منزوی و حبس خانگی نکرد .
لذا از نظر من زبان فورترن یک زبان بی آزار و خوب است و با اسمبلی مشکلی ندارد .
لذا من نیز با زبان فورترن مشکلی ندارم . دست اش درد نکند که اسمبلی دستی دهه ی 50 میلادی را به اسمبلی مدرن سال 2021 میلادی تبدیل کرد !!
مجددا تکرار می کنم : منظور من از زبان اسمبلی ، اسمبلی دستی و ساده و خالص و تمیز می باشد که در اواخر دهه ی 40 و اوایل دهه ی 50 میلادی توسط آلن تورینگ به صورت دستی و با کمک زبان ماشین ( 0 و 1 ) ، ساخته شد و به دیگران پیشنهاد شد و کم کم بکار گرفته شد .
بله من نیز قبول دارم که تا قبل از زبان فورترن ، تمامی زبانها از جمله اسمبلی ، کاملا دستی بودند زیرا هنوز هیچگونه کامپایلر اختراع نشده بود ولی این هرگز به معنای این نیست که سابقه ی زبان اسمبلی را به بعد از اختراع زبان فورترن محدود نماییم . خیر . سابقه ی زبان اسمبلی به اواخر دهه ی 40 و اوایل دهه ی 50 میلادی برمی گردد و در ان زمان ، اسمبلی یک زبان برنامه نویسی کاملا دستی بود .
ضمن اینکه خود زبان فورترن توسط گروهی از برنامه نویسان زبان اسمبلی ، در شرکت آی بی ام ، ساخته شد . بنابراین نخستین کامپایلر تاریخ که زبان فورترن می باشد در اصل توسط زبان اسمبلی ساخته شده است . این نکته ی ظریف و جالب ماجراست که باید مد نظر قرار بدهید !
امان از دست این زبان سی که حتی نخستین کامپایلرها و لینکرهای اسمبلی مدرن را با کمک او نوشته اند ( البته بعد از سال 1972 میلادی و نه قبل اش . حواستان را جمع کنید که فریب نخورید . زبان برنامه نویسی سی ، در سال 1972 میلادی اختراع شد . پس این کامپایلرها و لینکرها مسلما به بعد از این تاریخ مربوط می شوند . اگر غیر از این ، چیزی نوشته شده باشد کذب محض است و نباید باور کنید . ساده لوح نباشید ) .
ولی خوشبختانه دو اسمبلر مدرن استاندارد اصیل خالص امروزی یعنی Fasm و RosAsm ، این فاجعه و رسوایی یعنی ، ساخت کامپایلرهای زبان اسمبلی توسط زبان سی ، را جبران کردند .
لازم است همینجا از جناب پروفسور رنه تورنویس خالق RosAsm و پروفسور توماس گریژار خالق Fasm تشکر کنم که آبروی زبان اسمبلی را خریدند و این زبان پاک و خالص و تمیز را از شر زبانهای منحوس سی و سی پلاس پلاس نجات دادند .
به لطف زحمات این دو بزرگوار ؛ زبان اسمبلی برای همیشه از شر زبانهای سطح بالا خلاص شد و سالهاست که توسط خودش ( اسمبلی ) ساخته می شود و عملا ما را به عصر طلایی کامپیوتر یعنی دهه های 30 تا 50 میلادی برمی گرداند .
بگذریم ...
یک نگاه به تاریخچه ی سیستم عاملها بیاندازید :
https://en.wikipedia.org/wiki/Compatible_Time-Sharing_System
http://www.cozx.com/dpitts/ibm7090.html
https://www.multicians.org/thvv/7094.html
مولتیکس ، پدربزرگ تمام سیستم عاملهای مدرن امروزی اعم از داس ، فری داس ، ری اکت او اس ، ویندوز ، مکینتاش و مک او اس ، گنو لینوکس ، یونیکس ، مینیکس ، بی اس دی یونیکس ، نت بی اس دی ، فری بی اس دی ، اوپن بی اس دی ، اندروید ، آی او اس و .... می باشد و هر سیستم عامل مدرن امروزی ، بخشهایی از مولتیکس را به ارث برده است . یعنی تمام سیستم عاملهای مدرن و پیشرفته ی امروزی صرف نظر از نوع معماری و سیستم فایل و فلسفه و لایسنس و .... همگی فرزندان و نوادگان سیستم عامل مولتیکس می باشند !!
البته خود مولتیکس نیز هنوز زنده است و قدیمی ترین سیستم عامل زنده ی جهان ( از سال 1964 میلادی تا سال 2021 میلادی ) محسوب می شود !!
سایت رسمی سیستم عامل مولتیکس (جد تمام سیستم عاملهای مدرن امروزی ):
اما از انجاییکه مولتیکس از زبان اسمبلی بهره ی اندکی برده بود و بسیار سنگین بود و سالها جلوتر از زمان خودش بود ، توسط دنیس ریچی ، ساده و کوچک شد و دنیس ریچی با کمک زبان اسمبلی توانست مولتیکس متورم و بزرگ و سنگین را به یونیکس ساده و بدوی و سریع تبدیل نماید .
به هرحال اگر زبان اسمبلی نبود مولتیکس همان دهه ی 60 میلادی به تاریخ می پیوست و ما امروزه هزاران سیستم عامل ریز و درشت نداشتیم .
بنابراین تمام سیستم عاملها مدیون زبان اسمبلی هستند و این اسمبلی بود که مولتیکس متورم و سنگین و مدرن را به صدها سیستم عامل متوسط و سریع و کوچک و هوشمند تبدیل کرد .
همین الان نیز سیستم عاملهای MenuetOS و KolibriOS و DexOS و TetrOS بطور کامل ( 100 درصد ) با زبان اسمبلی نوشته و تولید می شوند و هنوز هم زنده هستند و شما می توانید فرایند توسعه ی فعال این سیستم عاملها را با چشم خود در سایتهای رسمی شان یا در گیتهاب مشاهده نمایید .
شما از همین وبلاگ وحیدمی یا از گیتهاب می توانید سورس کد ویندوز 2000 پروفشنال را دانلود کنید .
https://github.com/wyrover/windows2000
اگر دقت کنید بخشهایی از سورس کد ویندوز 2000 بطور کامل با زبان اسمبلی ساخته شده بودند .
کی گفته با اسمبلی نمی توان سیستم عامل ساخت ؟؟؟
مگه این چهار سیستم عامل جدید که بطور صد درصدی با زبان اسمبلی ساخته شده اند و نامشان را در بالا بردم ، گرافیکی نیستند و رابط کاربر گرافیکی ندارند ؟؟؟
اگر این سیستم عاملها گرافیکی و مدرن هستند پس چرا با زبان اسمبلی ساخته شده اند ؟؟؟
لابد طراحان این سیستم عاملهای گرافیکی مذکور ، به فاکتورهای مهم طراحی سیستم عامل یعنی سرعت و قدرت و انعطاف پذیری و امنیت و آزادی و هوشمندی و پایداری که فقط توسط زبان اسمبلی قابل پیاده سازی می باشند پی برده بودند که عمدا از زبانهای سطح بالا خودداری کرده و این سیستم عاملهای سریع و کوچک و قدرتمند و ایمن را بطور کامل با زبان اسمبلی ساخته اند . اینها که مازوخیست و خودآزار نیستند که خودشان را اذیت کنند . لابد یک چیزی می دانند که منحصرا از زبان اسمبلی استفاده می کنند .
کی گفته برای ساخت سیستم عامل لزوما باید از زبانهای سطح بالا استفاده کرد ؟؟؟
مگه این گفته ی اشتباه ، وحی منزل است که همه تسلیم اش شده اید ؟؟؟
اگر نمی دانستید بدانید که سیستم عامل یونیکس از حدود سال 1973 میلادی به بعد با زبان سی بازنویسی شد انهم فقط بخاطر ساخته شدن صدها پردازنده ی اضافی و زائد .
نکته ی بسیار مهم :
دنیس ریچی با استفاده از زبان برنامه نویسی قدرتمند اسمبلی ، در سال 1972 میلادی زبان برنامه نویسی سی را اختراع کرد .
بنابراین تا قبل از سال 1972 میلادی ، زبان اسمبلی تنها زبان برنامه نویسی همه منظوره بود .
درواقع هر کامپایلر زبان اسمبلی که توسط زبان سی ساخته شده است به بعد از سال 1972 مربوط می شود و ما اصولا در دهه ی 60 میلادی زبان برنامه نویسی سی را نداشتیم که بخواهیم با ان کامپایلر بسازیم !!
این یک نکته ی انحرافی است که در برخی سایتهای خارجی باید به ان توجه کرد : تمام کامپایلرهایی که مدعی هستند زبان اسمبلی را به دنیا معرفی کرده اند و اینکار را در دهه ی 60 انجام داده اند همگی بجز فورترن و فورث ، دروغگو هستند . زیرا بجز فورترن و فورث ، عملا کامپایلر دیگری در کار نبود که بتواند زبان قدرتمند اسمبلی را به یک زبان اتوماتیک و مدرن تبدیل نماید .
اولین برنامه هایی که با زبان سی نوشته شده اند همگی به دهه ی 70 به بعد مربوط می شوند و هیچکدام به دهه های ماقبل ( قبل از سال 1972 مربوط نمی شوند ) .
این را گفتم که حواستان جمع باشد که با نوشته های دروغین مواجه نشوید یا اگر مواجه شدید گول نخورید . حتی قدیمی ترین کامپایلرها منحصرا با زبانهای اسمبلی و فورترن و فورث ساخته شده اند و اینها هرگز به زبان سی مربوط نمی شوند زیرا زبان سی اصلا در دهه ی 60 میلادی اختراع نشده بود که بخواهد کامپایلر بسازد .
تاکید می کنم که زبان برنامه نویسی سی در سال 1972 میلادی اختراع شد و بنابراین هیچ نقشی در ساخت کامپایلرهای اولیه دهه ی 60 میلادی ( فورترن ، کوبول ، لیسپ ، اسمبلی مدرن ، الگول ، بیسیک ، پاسکال ، فورث ، و ..... ) ندارد . زیرا تمام کامپایلرهای اولیه ، از سال 1958 میلادی شروع به ساخت زبان برنامه نویسی و نرم افزار کردند و در ان زمان ، یعنی دهه ی 60 میلادی ، زبان برنامه نویسی سی هنوز اختراع نشده بود که بخواهد چیزی را اختراع کند .
بنابراین برخلاف تبلیغات دروغین سایتها ، زبان برنامه نویسی سی هرگز پدر فناوری اطلاعات و برنامه نویسی و اینترنت و ... محسوب نمی شود. این فقط یک تبلیغ و شعار است . گول نخورید .
در سایتهای خارجی که در این پست آدرس شان را اوردم ، اگر جایی نوشته شده باشد که نخستین کامپایلر یا لینکر زبان اسمبلی توسط زبان سی و در دهه ی 60 میلادی ساخته شده است بدانید که مطلب کاملا کذب و دروغ است و توسط ترولهای طرفدار زبان برنامه نویسی سی نوشته شده است .
هر نوع کامپایلر یا لینکر زبان اسمبلی که توسط زبان سی ساخته شده باشد مسلما به بعد از سال 1972 میلادی برمی گردد و هرگز به قبل از این تاریخ ( دهه 60 میلادی و قبل از آن ) برنمی گردد . زیرا قبل از این تاریخ ( سال 1972 میلادی ) اصولا زبان برنامه نویسی سی هنوز اختراع نشده بود که بتواند چیزی را بسازد و اختراع کند . حواستان را خوب جمع کنید تا فریب نخورید . در سایتهای خارجی نیز همانند سایتهای ایرانی ، با دروغ های فراوان مواجه می شوید .
اگر ما فقط یک پردازنده ی قدرتمند کامل جهانی را در دهه ی 60 میلادی داشتیم هرگز زبان سی اختراع نمی شد چون همان اسمبلی بود که باعث شد مولتیکس به ان سنگینی به یونیکس سریع و سبک و کارامد تبدیل شود . مگر غیر از اینست ؟؟؟
خود دنیس ریچی آمد و مولتیکس را از اول تا اخر با زبان اسمبلی بازنویسی کرد و نامش را یونیکس گذاشت و همین باعث شد که یونیکس که بطور کامل با زبان اسمبلی ساخته شده بود خیلی زود روی تمام کامپیوترهای دهه ی 60 و اوایل دهه ی 70 میلادی پورت شود و کارایی خودش را که مدیون اسمبلی بود به همگان نشان دهد .
بعد که به واسطه ساخت و تولید بی رویه ی انواع پردازنده های احمقانه و متضاد و ناسازگار ، زبان اسمبلی فرصت نفس کشیدن و رفع خستگی و استراحت نداشت نتوانست جوابگو باشد و اینجا بود که جناب دنیس ریچی دست در آستین اش کرد و یک چیز نورانی بنام زبان برنامه نویسی سی را به دنیا معرفی کرد و یونیکس را در سال 1973 از اول تا به اخر با زبان سی بازنویسی کرد و شد انچه که نمی بایست می شد .
وقتیکه یونیکس موفقیت اش را مدیون زبان اسمبلی است پس اینترنت و سایر فناوریها نیز می توانستند بطور کامل با زبان اسمبلی ساخته شوند اما ساخته نشدند چون هزاران پردازنده ی اضافی و احمقانه و سلیقه ای با معماریهای سلیقه ای و مختلف و متضاد در سرتاسر دنیا پخش و پلا بودند لذا مجبور شدند اینترنت و سایر پروتکل هایش را با زبان سی بسازند تا روی تمام این پردازنده های احمقانه و جورواجور اجرا شود . چاره ای نبود .
هرکس که با ننه اش قهر می کرد می رفت یک پردازنده ی جدید با معماری خفن می ساخت و احساس نبوغ می کرد و کار را بر برنامه نویسان اسمبلی ، دشوار می کرد .
می بینید که این زبانهای سطح بالا و البته شبه سیستم عامل گنولینوکس و البته تضاد در معماری پردازنده های مختلف ، چه بلایی برسر دنیای فناوری اطلاعات و البته بر سر نوجوانان و جوانان این مرز و بوم آورده است ؟؟؟؟
عملا لینوکس به بهانه ی قابلیت حمل ، شما را بصورت نامحسوس و غیرمستقیم از زبان اسمبلی دور می کند . لینوکس هرگز مستقیما علیه زبان اسمبلی حرف نمی زند اما طوری رفتار می کند که خودتان به این نتیجه برسید که بهتر است با اسمبلی خداحافظی کنید تا از قابلیت حمل بهره مند شوید !!!
حالا این قابلیت حمل روی میلیاردها کامپیوتر که امروزه ( و بعد از منسوخ شئن آن پردازنده های غیراستاندارد ) ، همگی فقط پردازنده ی اینتل و معماری و زبان اسمبلی یکسان دارند دقیقا به چه دردی می خورد که من نمی دانم ؟؟؟؟؟
سالهاست که بسیاری از پردازنده های احمقانه ی دهه های 60 تا 90 میلادی نابود شده اند و فقط یک نام از انها باقی مانده است مثل پردازنده های موتورولا ، میپس ، آلفا دک
و ....
مگه روی یک کامپیوتر امروزی ( اعم از دسکتاپ یا سرور یا مین فریم یا ایستگاه کاری ) ، چند نوع پردازنده نصب شده است که از قابلیت حمل حرف می زنید ؟؟؟ خنده دار است .
بگذریم .....
هم زبانهای سطح بالا و هم لینوکس و هم مایکروسافت و هم اپل و هم تولید کنندگان پردازنده های جورواجور و متضاد ، و هم شرکتهای تولید کننده ی نرم افزار و درایور و آنتی ویروس ، همگی دشمن بصیرت و دانایی و قدرت و استقلال و آزادی هستند . همه ی اینها دشمن زبان اسمبلی می باشند .
اوپن سورس یعنی همین زبان اسمبلی یا حتی زبان ماشین .
بگذریم . پرحرفی دیگه بسه . وقت عمل است .
+
+
خب ! این هم یک نمونه برنامه که خود جناب پروفسور رنه تورنویس در زیر دستور AAA نوشته است :
main:
xor eax eax
mov al 00011_0011
add al 7
aaa ; eax =4
ret
برچسب main را من خودم نوشتم و البته دستور ret را نیز خودم اضافه کردم تا برنامه بصورت طبیعی از حافظه خارج شود . چون قرار است این برنامه را بطور واقعی و مستقیم ، در اسمبلر RosAsm نوشته و کامپایل و اجرا نماییم .
دستور ret مخفف return و به معنای بازگشت و مراجعه به محیط سیستم عامل می باشد و باعث می شود که برنامه بطور کامل بسته شود و شما مجددا به محیط سیستم عامل برگردید ( وارد شوید ) .
دستور ret را در پایان تمام روتینها باید بنویسید تا برنامه از حافظه خارج شود و در یک حلقه ی بی نهایت گیر نکند .
در اسمبلر RosAsm نوشتن برچسب main در ابتدای سورس برنامه ، الزامی است .
دستور xor eax,eax محتوای رجیستر eax را کاملا خالی کرده و با صفر برابر می کند یعنی انرا کاملا تمیز می کند تا بتوانیم متغیرهای جدید را به او معرفی نماییم و خطایی رخ ندهد .
من توصیه می کنم در ابتدای سورس تمام نرم افزارهایی که با زبان اسمبلی می نویسید حتما دستور xor eax , eax را بنویسید تا رجیستر eax کاملا خانه تکانی کند و تمیز شود و خطاهای مختلف از جمله سرریز بافر رخ ندهد و سیستم هنگ نکند .
دستور mov al 00011_0011 عدد باینری 0110011 را به درون رجیستر Al کپی می کند .
لازمست بگویم که در اسمبلر RosAsm برای نمایش کدهای هگز از عدد 0 و برای نمایش کدهای باینری از عدد 00 استفاده می شود که ظاهرا راهی ساده و اسان است اما مثلا اینجا خواننده ی مطلب را به اشتباه می اندازد . خصوصا وقتی که بحث از نیم بایت ( نیبل ) باشد . زیرا ممکن است حس کنیم که یکی دو عدد 00 کم یا زیاد نوشته شده است .
دستور add al 7 عدد باینری قبلی را با عدد 7 که بر مبنای دسیمال است جمع می کند .
خب حالا می رسیم به مهمترین دستور این پست : دستور aaa
دستور aaa همانطور که در بالا گفتم ، با ایجاد تعادل در خروجی عملیات جمع ، مانع از بروز خطای سرریز می شود .
همانطور که گفته شد دستور aaa باید بعد از عملیات جمع نوشته شود انهم نه هر عملیات جمع . بلکه فقط ان دسته از عملیات جمع که نتیجه ی عملیات جمع بین دو متغیر ، در رجیستر AL رخ دهد . اینجاست که برای جلوگیری از بروز خطای سرریز در رجیستر AL از دستور aaa استفاده می کنیم .
اما اگر عملیات جمع در مواردی مثل AX یا EAX یا RAX یا سایر موارد غیر 8 بیتی باشد ، نیازی به استفاده از دستور aaa نیست .
نکته : من آزمایش کردم و دیدم اگر بجای AL که یک رجیستر 8 بیتی می باشد از eax که یک رجیستر 32 بیتی است استفاده کنم و از دیباگر RosAsm استفاده نمایم هیچ اتفاق خاصی رخ نمی دهد و فهمیدم که دستور aaa فقط روی بخش 8 بیتی رجیستر eax کار می کند و کاری به بخشهای 32 بیتی این رجیستر ، ندارد . یعنی روی بخشهای 16 بیتی و 32 بیتی هیچ تاثیری ندارد . فقط روی بخشهای 8 بیتی رجیستر eax یعنی رجیسترهای AL و AH تاثیر مستقیم دارد .
لذا می توانم بگویم که استفاده از دستور AAA در همه جا ، الزامی نیست و فقط در موارد خاصی بکار می رود .
درواقع لازم نیست نگران باشید زیرا این دستور فقط روی عملیاتهای جمع رجیستر AL تاثیر می گذارد ودر سایر موارد هیچ کاربردی ندارد و نیازی به استفاده از این دستور نیست .
بنابراین دستور AAA فقط در موارد خاص و ویژه بکار می رود و کاربرد عمومی و همگانی ندارد . یعنی به ندرت استفاده می شود .
+
نکته : در اسمبلر RosAsm استفاده از علامت ویرگول بین عملوندهای مبدا و مقصد ، کاملا اختیاری است . اگر استفاده بکنید هیچ ایرادی ندارد . اگر هم استفاده نکنید باز هم هیچ ایرادی ندارد .
ولی اگر عادت کرده اید که بین عملوندهای مبدا و مقصد ، از علامت ویرگول استفاده نمایید ایرادی ندارد . بهرحال احتیاط شرط عقل است .
در اسمبلر RosAsm همانند سایر اسمبلرها ، برای نوشتن کامنت و توضیح ، باید از علامت نقطه ویرگول ( سیمی کالن ) استفاده نمایید یعنی این علامت ;
چند نکته :
1- من دستورات زبان اسمبلی اینتل را براساس مستندات و منابع آموزشی و ابزارهای اسمبلر RosAsm ، رمزگشایی کرده و آموزش می دهم . لذا شما باید حتما نسخه ی اصلی و اوریجینال اسمبلر RosAsm را از پست قبلی ( دستورات زبان اسمبلی اینتل ) و یا از وبلاگهای اسمبلر یا اسپاسم دانلود و سپس extract نمایید و طبق دستورات مربوطه ، این اسمبلر را پیکربندی نمایید تا بتواند مسیر فایلهای اصلی اش را پیدا نماید و به درستی اجرا شود .
2- من مراحل پیکربندی اسمبلر RosAsm را در وبلاگهای روسسم ، اسپاسم و اسمبلر و البته در وبلاگ وحیدمی ، تشریح کرده ام ولی بازهم محض یادآوری ، مراحل را برایتان بازگو می کنم تا فراموش نکنید و به مشکل برخورد ننمایید .
3- نسخه های جدید اسمبلر RosAsm که از گیتهاب قابل دانلود می باشند با نسخه ی قدیمی و اوریجینال ، سازگار نیستند و پنجره ی debugger را نمایش نمی دهند . لذا من اکیدا توصیه می کنم که شما همین نسخه ی قدیمی و اصیل را بکار بگیرید تا پنجره ی Debugger نمایش داده شود و با کمک این دیباگر بتوانید با دقت مراحل اجرای دستورات زبان اسمبلی را با چشم غیرمسلح و بوضوح ببینید و به اسرار ویندوز خصوصا کرنل ویندوز تا حدودی مسلط شوید .
نکته :
برای تسلط کامل و مستقیم بر تمام اسرار سیستم عامل ویندوز یا هر سیستم عامل دیگری ، باید از زبان ماشین ( هگز ادیتور ) استفاده نمایید .
دیباگر اسمبلر RosAsm ابزاری بسیار مفید برای رمزگشایی زبان اسمبلی و کرنل سیستم عامل ویندوز می باشد . این دیباگر با زبان بی زبانی به شما می فهماند که هر دستور زبان اسمبلی چه کارهایی را در کرنل ویندوز انجام می دهد .
در این مورد شما باید علاوه به نگاه به محتویات رجیستر eax و سایر رجیسترهای عمومی که در تب General دیده می شوند یک نگاه به نوار عنوان بالای پنجره ی دیباگر نیز بیاندازید تا هنگامیکه دارید کلید F7 را فشار می دهید دقیقا متوجه ی بروز یکسری رخدادهای جالب در کرنل ویندوز یعنی فایل ntdll.dll ، شوید !
کرنل = هسته . بخش مرکزی سیستم عامل . مغز متفکر هر سیستم عامل
کرنل ویندوز = فایل ntdll.dll
4- تا اطلاع ثانوی از اجرای مستقیم برنامه های آموزشی در محیط RosAsm خودداری نمایید زیرا همان مراحل دیباگ ، خودش یک فایل exe تولید می کند که من به زودی این فایلهای exe که عملا کار خاصی انجام نمی دهند را همینجا آپلود خواهم کرد .
این فایلها همگی فقط یک فایل نمایشی یا دمو می باشند و جنبه ی کارآموزی دارند .
لذا فعلا کلید F6 را مستقیما فشار ندهید بلکه ابتدا ، نشانگر ماوس را به سمت چپ ویراستار برنامه و درواقع به سمت چپ اولین دستور زبان اسمبلی ، ببرید و کلیک کنید تا یک دایره ی قرمز در حاشیه ی ویراستار برنامه تشکیل شود . بعد از آنکه دایره ی قرمز را در سمت چپ دستور اسمبلی دیدید ، انوقت می توانید کلید F6 را فشار دهید تا پنجره ی debugger باز شود .
سپس کلید F7 را به آرامی فشار دهید و به تغییراتی که در محتویات رجیسترهای پردازنده رخ می دهد با دقت نگاه کنید تا دقیقا متوجه شوید که هر دستور زبان اسمبلی دقیقا چه عملی را انجام می دهد .
اینقدر کلید F7 را فشار دهید تا به دستور ret برسید . روی همین دستور Ret اینقدر کلید F7 را فشار دهید تا پنجره ی دیباگر بسته شود و از برنامه خارج شوید .
نکته : هرگز روی ضربدر پنجره ی دیباگر کلیلک نکنید . اگر نرم افزارتان خودش یک پنجره داشت منحصرا روی ضربدر نوار عنوان همان نرم افزارتان کلیک کنید تا از برنامه خارج شوید . اگر هم نرم افزارتان هیچ دکمه یا منوی خروج نداشت کافیست کلید F4 را که به سیستم عامل ویندوز تعلق دارد فشار دهید تا هم از برنامه و هم از اسمبلر RosAsm خارج شوید و بطور کامل به محیط ویندوز برگردید .
نکته ی ظریف : اگر در برنامه ی بالا یا هر برنامه ی ساده ی کلاسیک دیگه ، کلید F4 را فشار دهید بجای خروج از برنامه ، عملا یک breakpoint ایجاد می کنید و پنجره ی دیباگر نمایش داده می شود و همان دایره ی قرمز بالایی تشکیل می شود !!!
اگر هنگام خروج از اسمبلر RosAsm از شما سوالی مبنی بر ذخیره و کامپایل پرسید به او پاسخ نه بدهید زیرا اگر پاسخ مثبت بدهید پیام خطا صادر می کند !
عملا پس از حتی یکبار فشردن کلید F6 حتی در حالت دیباگ ، نرم افزار کامپایل و تولید اجرا شده است و نیازی به کامپایل مجدد ندارد . پس به این پیام پاسخ ندهید .
اسمبلر RosAsm اگر نرم افزاری را اجرا کند از همان ابتدا در حین اجرا ، او را کامپایل و تولید کرده و فایل exe را نیز ساخته است لذا نیازی به کامپایل مجدد نیست .
درواقع فشردن کلید F6 موجب انجام همزمان چهارعمل اصلی می شود :
1- کامپایل نرم افزار (Compile)
2- بیلد کردن (Build) و تولید فایل exe
3- اجرا کردن نرم افزار (Run)
4- نمایش دادن پنجره ی دیباگر (Debug)
این خاصیت را من تا به حال در هیچکدام از زبانهای سطح بالا و سطح پایین ندیده ام . این یکی از مزایای جالب RosAsm نسبت به سایر زبانها می باشد .
یعنی فقط با یک بار فشردن یک کلید ( کلید F6 ) در اسمبلر RosAsm شما در کسری از ثانیه ، چهار عمل اصلی و مفید را یکجا انجام می دهید !
حالا شما این اسمبلر قدرتمند یعنی RosAsm را با زبانهای پرمدعا مثل سی پلاس پلاس مقایسه کنید که همان کامپایل را نیز با هزار عشوه و ناز انجام می دهند و خیلی وقتها اصلا هیچ غلطی نمی کنند . من بارها شاهد گیرهای احمقانه ی زبان ویژوال سی پلاس پلاس بوده ام و این رفتارهای احمقانه ی این زبان کودن واقعا مرا عصبانی می کرد .
زبانهای سطح بالا واقعا عقب افتاده و کودن هستند زیرا توسط یک مشت عقب مانده ی ذهنی ( امثال دنیس ریچی و ... ) ، طراحی و ساخته شدند .
تنها دانشمند علوم کامپیوتری که لقب نابغه واقعا برازنده ی او می باشد ، آلن تورینگ است که در اوایل دهه ی 50 میلادی ، زبان برنامه نویسی اسمبلی را اختراع و به دیگران معرفی کرد . آلن تورینگ اولین کسی بود که زبان ماشین را به زبانی خواناتر و قابل فهم تر ( اسمبلی) ترجمه کرد و فراگیر نمود یعنی اگر آلن تورینگ ، زبان اسمبلی را اختراع نمی کرد ما الان چیزی به نام کامپیوتر نداشتیم و کامپیوترها همگی بعد از جنگ جهانی دوم به تاریخ می پیوستند . زیرا بجز دانشمندان دهه های 30 و 40 میلادی هیچکس دیگری نمی توانست زبان ماشین یعنی 0 و 1 را بفهمد .
کمااینکه الان نیز در سال 2021 میلادی ، 99 درصد برنامه نویسان دنیا ، زبان ماشین را درک نمی کنند و از این زبان فراری هستند !!!
آن کسی که تمام دنیای فناوری اطلاعات مدیون او هستند آلن تورینگ است نه دنیس ریچی . دنیس ریچی هیچ کار خاصی انجام نداد فقط عوامفریبی کرد و زبان اسمبلی را خانه نشین و منزوی کرد و باعث ایجاد انحصار و استبداد نرم افزاری و کپی رایت احمقانه شد . دنیس ریچی کاری کرد که هیچکس نتواند اسمبلی و ماشین را درک کند . او باعث شد هیچکس اسمبلی را سورس نداند و به دنبال سورس زبان سطح بالا باشد !!!
عامل تمام بدبختیها و مشکلات و باگها و حفره های امنیتی سیستم عاملها و حملات سایبری و مشکلات فنی سیستم عاملها و زبانهای برنامه نویسی ، همین عدم فهم باینری می باشد که دنیس ریچی باعث و بانی این فاجعه می باشد .
اگر دنیس ریچی زبان ابلهانه ی سی را اختراع نکرده بود و یونیکس را تا ابد با زبان اسمبلی توسعه می داد و به درخواستهای سازندگان پردازنده های مختلف بی اعتنایی می کرد و منحصرا برای یک معماری ، و با زبان اسمبلی ، سیستم عامل یونیکس را توسعه می داد ، الان دنیای فناوری اطلاعات و سیستم عاملها دنیایی به مراتب ساده تر و قابل فهم تر و ایمن تر و امن تر و کاربردی تر و زیبا تر بود .
هرچی بدبختی و پیچیدگی و دنگ و فنگ در دنیای کامپیوتر و فناوری اطلاعات می بینیم از طرف زبانهای سطح بالا خصوصا زبانهای سی و سی پلاس پلاس می باشد .
با احیای زبان اسمبلی ، می توان تمام سیستم عاملها و فناوریها را بازنویسی و بازسازی و ساده و قابل فهم کرد و انها را کوچک و تمیز و فشرده و ایمن نمود و مستقیما با پردازنده ی کامپیوتر صحبت کرد و از تمام مشکلات کنونی خلاص شد .
+
+
به بحث اصلی برمی گردم :
داشتم در مورد اجرای چهار عمل اصلی در اسمبلر RoAsm با فشردن تنها یک کلید صحبت می کردم و البته داشتم از خواص جالب دیباگر این اسمبلر بحث می کردم . این خواص جالب را فقط در نسخه ی اصلی و قدیمی این اسمبلر می بینید .
مجددا تاکید می کنم که نسخه ی اصلی و اوریجینال اسمبلر RosAsm را دانلود کنید تا بتوانید تمام این اتفاقات خوب را با چشمان تان ببینید .
لینک دانلود نسخه ی اصلی و اوریجینال اسمبلر RosAsm :
https://bayanbox.ir/download/6764996297506378449/OriginalRosAsm.zip
وبلاگ وحیدمی بعنوان احیاگر زبان اسمبلی در ایران، قصد دارد تا پرده از بسیاری حقایق بردارد و شما را با مکرها و حیله های زبانهای سطح بالا آشنا نماید . البته نه با مقاله نویسی بلکه با کدنویسی . از پست بعد ، صرفا کدنویسی کرده و کدهای زبان اسمبلی را تشریح و رمزگشایی می نمایم . برای احیای زبان اسمبلی ، کدنویسی کفایت می کند . لذا از پست بعد ، دیگه هیچ مقاله ای نمی نویسم .
+
وحید محمدی - وبلاگ وحیدمی